خرید نهال گل محمدی بی‌خار اصل ایرانی + برداشت آسان

گل محمدی بی خار یک رقم بومی ایران است که چون خار ندارد برداشت گل های آن آسان تر و کاملا بهداشتی انجام میشود‌. این نهال در گلاب‌گیری، اسانس‌گیری، مربا و مصارف دارویی خیلی کاربرد دارد  که ایران هم یکی از بزرگترین تولید کنندگان این محصول است که درصد بسیار زیادی از صادرات محصول ایرانی گل محمدی هست.

ویژگی های گل محمدی بی خار

نهال گل محمدی بی ‌خار ویژگی ‌های منحصربه ‌فرد و جالبی دارد مثلا رشد سریعی دارد ، در برابر بیماری ها بسیار مقاوم است و با انواع شرایط اقلیمی میتواند سازگاری پیدا کند . مجموع این ویژگی ها باعث شده گل محمدی بی خار به یکی از محبوب ترین انواع گل محمدی تبدیل شود.

اصالتا از مناطق خاور میانه به ویژه ایران است. البته در کشور هایی مثل هند و بلغارستان و ترکیه هم پرورش داده میشود اما ایران از بزرگترین تولید کنندگان آن است.

شکل ظاهری نهال گل محمدی

این گل ها دارای رنگ صورتی مایل به قرمز هستند . عطر و بوی ضعیفی دارند . روی شاخه های بدون خار به صورت خوشه ای رشد میکنند که این باعث میشود جمع آوری آن راحت تر و کم خطر تر باشد. ارتفاع نهال ها میتواند به 1.5 تا 2 متر برسد . برای زیبا کردن ساختمان های مسکونی هم کاربرد دارند.

آب و هوای مناسب برای کاشت گل محمدی بدون خار

آب و هوای معتدل و نیمه خشک بسیار مناسب است . گل محمدی بی خار در مناطقی با تابستان های گرم و خشک و زمستان های معتدل به خوبی رشد میکند. این گونه به 1000 تا 1200 ساعت دمای هوای بین 0 تا 7 درجه سانتی گراد نیاز دارد.

کاشت نهال گل محمدی بی خار

برای کاشت نهال گل محمدی بی خار بین دو نهال 2.5 تا 3 متر باید فاصله باشد تا نور خورشید به خوبی به نهال برسد. بهترین زمان کاشت نهال فصل پاییز و اوایل فصل بهار است. هوا در این دو ماه مناسب تر است و نهال میتواند به خوبی ریشه زایی و رشد کند. برای کاشت نهال گل محمدی بی خار خاک باید غنی از مواد آلی و دارای زهکشی خوب باشد . خاک های لومی و شنی گزینه مناسبی هستند .
کشاورزان عزیز برای بهبود خاک میتوانند از کود آلی و کمپوست استفاده کنند که باعث میشود خاک حاصلخیز تر شود.
بعد از کاشت ارتفاع نهال به 1.5 تا 2 متر میرسد.

آبیاری

این گیاه مقاوم به خشکی است و آب زیادی نمی‌خواهد. معمولاً باید هر ۱۰ تا ۲۰ روز یکبار آبیاری شود. اگر هوا خیلی خشک یا گرم باشد، فاصله آبیاری را کمتر کنید و اگر هوا خنک یا بارانی باشد، فاصله آبیاری را بیشتر کنید.
بهترین زمان آبیاری صبح زود یا عصر تا آب کمتر تبخیر شود. خاک باید سبک و زهکشی خوب داشته باشد تا آب جمع نشود و ریشه آسیب نبیند. در کل گل محمدی بی‌خار را زیاد آب ندهید، ولی آبیاری منظم باعث می‌شود گل‌های بیشتری بدهد.

کود دهی

قبل از شروع رشد در اواخر زمستان، کمی کود حیوانی پوسیده (مثل کود گاوی یا گوسفندی) به خاک داده شود در ادامه همزمان با شروع گلدهی یعنی در فصل بهار ، مقدار کمی کود فسفر و پتاسیم برای افزایش کیفیت گل‌ها استفاده کنید و در تابستان اگر گیاه ضعیف شد، می‌توان مقدار کمی کود نیتروژن داد تا برگ‌ها قوی‌تر شوند ، برای پاییز دوبار کوددهی مناسب است کمی کود حیوانی پوسیده یا کمپوست برای تقویت خاک اضافه شود.

هرس گل محمدی بدون خار

هرس گل محمدی بی‌خار خیلی ساده است. بهترین زمان انجامش اواخر زمستان یا اوایل بهار است. در این موقع باید شاخه‌های خشک و خراب را برید تا بوته سالم بماند. شاخه‌های خیلی پیر و کلفت هم باید حذف شود تا شاخه‌های جوان جای بیشتری برای رشد داشته باشند، چون گل اصلی روی همین شاخه‌های تازه می‌روید. اگر بوته خیلی شلوغ یا شاخه‌ها خیلی بلند باشند، کمی کوتاهشان کنید تا نور و هوا بهتر برسد. در هرس کردن نباید زیاده روی شود چون ممکن است گل کمتر بدهد. بعد از هرس هم اگر کمی کود پوسیده به خاک داده شود گیاه قوی‌تر می‌شود.

برداشت گل محمدی بی خار

نهال گل محمدی بدون خار معمولا در سال دوم یا سوم بعد از کاشت شروع به باردهی می ‌کند البته میزان باردهی در سال‌ های اول کمتر است و کم کم با رشد و تقویت نهال، افزایش می ‌یابد. باید این را هم بگویم که گل های این نهال اسانس چندان بالایی ندارد و بیشتر جنبه تزئینی دارد.
در شرایط خوب ،هر بوته گل محمدی می ‌تواند هر سال بین 1 تا 3 کیلوگرم گل تولید کند. عملکرد مزرعه گل محمدی بی ‌خار در هکتار می ‌تواند بین 3 تا 5 تن گل باشد.

آفات

• شته‌ها: حشره‌های ریز سبز یا سیاه که روی برگ و ساقه جمع می‌شوند و باعث زردی و پیچیدگی برگ‌ها می‌شوند.
• کنه‌ها: خیلی ریز هستند و پشت برگ تار می‌زنند، برگ‌ها لکه‌دار و زرد می‌شوند.
• زنجرک و تریپس: باعث لکه‌های زرد و سوختگی نوک برگ‌ها می‌شن.
• سفیدبالک: حشره‌های سفید کوچک که پشت برگ می‌چسبند و برگ را پژمرده می‌کنند.
• پروانه جوانه‌خوار: غنچه‌ها را می‌خورند و باعث خراب شدن گل می‌شوند.
• زنبور برگخوار: برگ‌ها را سوراخ می‌کند و باعث ریزش سرشاخه‌ها می‌شود.
• بیماری سفیدک حقیقی: یک قارچ که روی برگ‌ها لکه سفید پودری درست می‌کند.
• بیماری لکه سیاه و زنگ برگ: قارچ‌هایی که لکه‌های سیاه یا نارنجی روی برگ ایجاد می‌کنند و باعث ریزش برگ می‌شوند.

درمان:

بیشتر این آفات و بیماری‌ها با جمع‌آوری برگ‌های آلوده و سوزاندن آنها و آبیاری و تغذیه درست کمتر می‌شوند همچنین استفاده از کود حیوانی پوسیده و خاک سبک مقاومت گیاه رو بالا می‌بره. در صورت شدید شدن آلودگی، می‌ توان از سموم گیاهی یا بیولوژیک استفاده کرد تا آسیب کمتر شود.