نهال شلیل

شلیل

شلیل یک میوه که در مناطق معتدل در فصل تابستان میوه می‌دهد، این میوه که به نوعی هلو، بدون کرک و صاف بحساب می‌آید، زادگاه این میوه چین است و ارزش اقتصادی بالایی دارد که برای مصارف تازه خوری، صنایع غذایی، خشکبار و آبمیوه سازی مناسب است، همچنین به خاطر زیبایی گل های بهاری آن، می‌تواند جنبه زینتی نیز در باغچه های شما داشته باشد.

شرایط اقلیمی کاشت نهال شلیل

اقلیم و خاک مناسب کاشت:

این درخت به آفتاب و نور کامل و قسمتی از باغ که باد شدیدی در آن قسمت نباشد. بهترین نقطه برای کاشت ضلع جنوبی یا جنوب غرب باغ است. شکوفه های شلیل زودرس هستند و خطر سرمازدگی بهاره وجود دارد.

شلیل نیاز به خاک عمیق، حاصلخیز، لومی شنی با زهکشی عالی نیاز دارد تا خاک بتواند رطوبت را در خود نگه دارد ولی باید از غرقاب شدن جلوگیری کرد تا ریشه پوسیده نشود، اسیدیته مناسب برای خاک باید بین 6 تا 6.5 باشد. اگر خاک باغ شما سنگین است باید از موادآلی پوسیده استفاده کنید تا زهکشی و تهویه بهتر انجام شود.

کاشت نهال شلیل

بهترین زمان برای کاشت اواخر زمستان تا اوایل بهار است. چاله ها در فواصل 3×3 متر یا 4×4 متر به عمق و عرض 60×80 سانتی متر حفر کرده و کف چاله را با بیل شخم بزنید تا خاک شل شود و حدود 10 تا 15 کیلوگرم کود دامی به همراه خاک و 200 گرم سوپر فسفات کف چاله بریزید.

نهال را در مرکز چاله قرار داده و محل پیوند درست در بالا یا هم‌سطح خاک باشد و بلافاصله بعد از کاشت آبیاری انجام دهید.

آبیاری

آبیاری منظم و اصولی نقش اساسی و مهمی در کیفیت و مقدار محصول نهایی دارد و مقدار دقیق آبیاری بستگی به عواملی چون سن، خاک و آب و هوا دارد. بهترین روش برای آبیاری، سیستم قطره‌ای است و به صورت کلی برای تشخیص زمان آبیاری این است که تا عمق یک متری بررسی کنید اگر خاک خشک بود، پس باید آبیاری انجام دهید.

آبیاری شلیل بر اساس سن درخت

نهال جوان و تازه کاشته شده: به خاطر سطحی بودن ریشه ها به آبیاری با حجم کم و فواصل نزدیک تر نیاز دارد. در فصل های خنک هفته ای یکبار و در تابستان هفته‌ای دوبار که در هر نوبت حدود 30 تا 50 لیتر است.

درخت بالغ و میوه ده: به خاطر گسترده بودن ریشه ها، نیازآبی زیاد می‌شود ولی فواصل آبیاری طولانی تر است. در فصل گرما به هفته ای یکبار و در فصل سرما هردو هفته یکبار که در هر نوبت حدود 100 تا 150 لیتر است.

کوددهی

قبل از کوددهی و کاشت بر اساس آزمایش و خاک، مواد آلی و کودهای پایه اضافه می‌شود. درختان بالغ به ازای هر سال سن درخت 0.5 تا 1 کیلوگرم کود کامل مانند 10-10-10 که در اوایل بهار باید داد و برای درختان بالغ برنامه زیر پیشنهاد می‌شود.

40 تا 50 کیلوگرم کود دامی پوسیده، 500 گرم ازت، 250 گرم پتاسیم در سال استفاده کنید.

هرس

هرس هلو با شلیل تفاوت خاصی ندارد. دو نوع فرم‌دهی که نوع اول فقط در سال اول و هرس سالیانه باردهی اصلی را به طور مساوی اطراف تنه پخش می‌کنیم و باقی را حذف می‌کنیم.

هرس سالیانه باردهی: در اواخر زمستان حدود 50 درصد از چوب های یکساله و شاخه های قدیمی باردهند را هرس می‌کنیم تا شاخه های جدید و قوی تحریک شوند و شاخه های خشک، بیمار، مزاحم و پاجوش ها را حذف می‌کنیم.

تنک کردن میوه شلیل

تنک کردن برای افزایش اندازه و کیفیت میوه های باقی مانده ضروری است. وقتی میوه با اندازه فندق و گردو شد، میوه های کوچک، بد شکل یا اضافی را جدا کنید به طوری که فاصله بین میوه ها روی شاخه 20 سانتی متر باشد.

بهترین ارقام میوه شلیل

همانطور که می‌دانید خرید نهال باید با توجه به رقم و محل کاشت انتخاب شود ولی رقم های ممتاز و باکیفیت کم نیست به نهال های معمولی مقاومت بالایی نسبت به خشکی، سرما، بیماری و همچنین باردهی بیشتری دارند.

شلیل شمس که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 30 تا 45 تن درهکتار بار می‌دهد.

شلیل رد گلد که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 40 تا 50 تن در هکتار بار می‌دهد.

شلیل سان گلد که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 30 تا 45 تن در هکتار بار می‌دهد.

شلیل کیوتا که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 25 تا 35 تن در هکتار بار می‌دهد.

شلیل معان که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 40 تا 50 تن در هکتار بار می‌دهد.

شلیل دفعتی که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 30 تا 40 تن در هکتار بار می‌دهد.

شلیل زعفرانی که از سال دوم شروع به باردهی می‌کند و سالیانه 35 تا 45 تن در هکتار بار می‌دهد.

بیماری های درخت شلیل

از بیماری های مهم شلیل: پیچیدگی برگ هلو، پوسیدگی قهوه ای میوه، شانکر باکتریایی و سفیدک سطحی است. آفات رایج نیز شامل شته ها، کنه ها و کرم میوه است. برای کنترل آن ها باید از سمپاشی با قارچ کش مسی استفاده کرد.

برداشت

تشخیص زمان برداشت بسیار مهم است. شلیل بعد از برداشت از نظر قند و طعم تغییر زیادی نمی‌کند، به همین خاطر باید زمانی چیده شود که کاملا رسیده است. از نشانه های رسیدن میوه، رنگ میوه، نرم شدن گوشت و عطر مطبوع آن است.

شلیل معمولا در 2 تا 3 نوبت چیده می‌شود و برای چیدن آن باید به آرامی در دست گرفته و با یک پیچش کوچک از شاخه چید، زمان برداشت بسته به رقم و منطقه از اواخر بهار(اردیبهشت) تا اوایل پاییز(شهریور) متغیر است.